محققان در یک مطالعه جدید کشف کرده‌اند که اقامت طولانی‌مدت در فضا می‌تواند حافظه، سرعت پردازش و دقت فضانوردان را کاهش دهد. این یافتن برای مأموریت‌های آینده به مریخ چالش‌برانگیز است.
یک تحقیق نشان داده فضانوردان ایستگاه فضایی بین‌المللی (ISS) پس از ۶ ماه اقامت، افت شدیدی در تصمیم‌گیری، دقت و پردازش اطلاعات را تجربه کرده‌اند. این نتایج نگرانی‌هایی درباره اثرات احتمالی اختلالات شناختی در مأموریت‌های مریخ را برانگیخته است.
نیروی جاذبه ضعیف، تشعشع‌های زیان‌آور و عدم طلوع و غروب منظم خورشید، اثرات قابل‌توجه‌ی بر سلامت فضانوردان از جمله افت عضلات و افزایش خطر بیماری‌های قلبی دارد، اما اثرات شناختی سفر‌های فضایی طولانی‌مدت کمتر مستند شده است.
وجود در فضا تفکر سریع را برای فضانوردان دشوار‌تر می‌کند
<figcaption class="wp-element-caption"شینا دو از مرکز فضایی جانسون ناسا در هیوستون و همکاران او، کارکرد شناختی ۲۵ فضانورد را در طول مأموریت‌هایشان در ایستگاه فضایی بین‌المللی بررسی کرده‌اند.
این تیم ۱۰ آزمون متنوع برای فضانوردان طراحی کرده بود که برخی از آن‌ها روی زمین (یک بار قبل و دو بار پس از مأموریت) و برخی دیگر در ایستگاه فضایی، هم در آغاز مأموریت و هم در مراحل پایانی انجام شد.
این آزمون‌ها شامل ارزیابی ظرفیت‌های شناختی فضانوردان همانند استدلال انتزاعی و می‌زان ریسک‌پذیری آن‌ها بود که با آزمایش‌هایی در مورد تشخیص الگو در شبکه و توقف بادکردن بادکنک پیش از ترکیدن آن انجام می‌شد.
نتایج مطالعه نشان داد فضانوردان در ایستگاه فضایی برای آزمون‌هایی که سرعت پردازش، حافظه کاری و دقت را می‌سنجیدند، زمان بیش‌تری نیاز داشتند، اگرچه دقت آن‌ها حفظ شده بود.
هرچند افت کلی در توانایی‌های شناختی یا اثرات طولانی‌مدت مشاهده نشد، اما پس از بازگشت به زمین، مواردی همانند سرعت پردازش زمان بیش‌تری برای بازگشت به حالت عادی نیاز داشتند.
الیزا رافائلا فره از دانشگاه بیرکبک لندن می‌گوید داشتن داده‌های دقیق درباره اثرات شناختی سفر‌های فضایی برای مأموریت‌های انسانی آینده ضروری است و باید داده‌های بیش‌تری برای درک کامل‌تر این اثرات جمع‌آوری شود
مأموریت به مریخ نه تنها از نظر زمانی طولانی‌تر است، بلکه نیازمند استقلال بیش‌تری خواهد بود. فضانوردان در مریخ به دلیل فاصله زیاد و تأخیر در ارتباطات، تعامل محدودی با کنترل زمینی خواهند داشت؛ به همین دلیل آن‌ها باید در تصمیم‌گیری‌ها کاملا مستقل عمل کنند و کارکرد شناختی قوی اهمیت بسیار زیادی خواهد داشت. قطعا نمی‌خواهیم فضانوردانی در مریخ داشته باشیم که از نظر دقت، حافظه یا سرعت پردازش، عکس‌العمل آهسته‌ای داشته باشند.
فضانوردان باید نسبت به کاهش توانایی‌های شناختی خود آگاه باشند
جو باور از دانشگاه ایست آنگلیا در بریتانیا معتقد است به دلیل محیط غیر‌عادی فضا، افت کارکرد شناختی قابل‌پیش‌بینی است
این تحقیق لزوما باعث نگرانی زیاد نمی‌شود، اما آگاه‌ی از آن سودمند است؛ به‌ویژه برای شناخت محدودیت‌ها در محیط‌های سخت مانند فضا.
باور اضافه می‌کند این آگاه‌ی می‌تواند برای فضانوردان در مأموریت‌های طولانی‌تر بسیار مفید باشد این موضوع فقط به نتایج آزمون‌ها مربوط نمی‌شود، بلکه به درک فضانورد از توانایی خود نیز وابسته است؛ برای مثال، ما می‌دانیم در شرایط کم‌خوابی عملکردمان ممکن است کاهش یابد، اما احتمالا کاهش کارکرد خود را متوجه نمی‌شویم.
نتایج این مطالعه مشخص می‌کند که برنامه‌ریزی و آمادگی برای مأموریت‌های فضایی آینده باید به‌طور اختصاصی شامل راهکار‌هایی برای مدیریت و بهبود توانایی‌های شناختی فضانوردان در مواجهه با شرایط خاص و چالش‌های محیطی فضا باشد.
