ارتباط سندرم متابولیک با بیماری پارکینسون: خطر ۴۰ درصدی که قابل پیشگیری است

تحقیقات جدید دانشمندان برقراری پیوندی قابل‌توجه میان سندرم متابولیک و بیماری پارکینسون، دومین اختلال عصبی رایج در سالمندان، را آشکار کرده است. این کشف می‌تواند گامی مهم در جهت پیشگیری و مدیریت بهتر پارکینسون باشد. سندرم متابولیک که شامل چربی اضافی شکم، فشار خون بالا، قند خون بالا و سطح کلسترول نامناسب می‌شود، پیش از این به‌عنوان عامل افزایش‌دهنده خطر بیماری‌های قلبی، سکته مغزی و دیابت نوع ۲ شناخته می‌شد.

نتایج مطالعه موسسه کارولینسکا

ویلی شو، استاد اپیدمیولوژی سالمندان در موسسه کارولینسکا سوئد، بر اهمیت این یافته‌ها تأکید می‌کند: “بیماری پارکینسون، پس از آلزایمر، شایع‌ترین اختلال عصبی در میان سالمندان است و سندرم متابولیک تقریباً از هر چهار سالمند یک نفر را درگیر می‌کند و به‌مراتب قابل اصلاح است. نتایج ما نشان می‌دهد که سندرم متابولیک می‌تواند یک عامل خطر قابل اصلاح برای بیماری پارکینسون باشد.”

🔗 بیشتر بخوانید: قالیباف برای تسلیت شهادت یحیی السنوار به دفتر حماس رفت+عکس_اسپایدر

تحلیل داده‌های ۴۶۷ هزار نفر در بیوبانک بریتانیا

در این پژوهش، محققان داده‌های بیش از ۴۶۷ هزار مشارکت‌کننده از بیوبانک بریتانیا را بررسی کردند. نتایج حیرت‌انگیز بود: حدود ۳۸ درصد از شرکت‌کنندگان دچار سندرم متابولیک بودند. در طول ۱۵ سال نظارت، بیش از ۳۲۰۰ نفر به بیماری پارکینسون مبتلا شدند.

تحقیقات نشان داد که افراد مبتلا به سندرم متابولیک، نزدیک به ۴۰ درصد بیشتر از سایرین در معرض ابتلا به پارکینسون قرار داشتند. این نتایج با ترکیب داده‌های هشت مطالعه قبلی، شامل نزدیک به ۲۵ میلیون نفر و بیش از ۹۸۵۰۰ مورد پارکینسون، نیز تایید شد. در این متاآنالیز، افزایش ۲۹ درصدی خطر ابتلا به پارکینسون در افراد مبتلا به سندرم متابولیک مشاهده گردید.

🔗 بیشتر بخوانید: ۱۶ راهکار طلایی برای از بین بردن کامل خواب آلودگی در محل کار_اسپایدر

تعامل ژنتیک و متابولیسم در خطر پارکینسون

پروفسور شو افزود: “ما دریافتیم که خطر ابتلا به بیماری پارکینسون در افرادی که هم سندرم متابولیک و هم پیشینه ژنتیکی برای این بیماری داشتند، به‌مراتب بالاتر است. این مطلب مشخص می‌کند که حفظ سلامت متابولیک، به‌ویژه برای افرادی که ژن‌هایی دارند که خطر پارکینسون را افزایش می‌دهند، حیاتی است.”

مکانیزم احتمالی: تأثیر بر دوپامین و رگ‌های خونی مغز

بیماری پارکینسون زمانی ابراز می‌شود که توانایی بدن در تولید دوپامین، یک انتقال‌دهنده عصبی حیاتی، دچار اختلال یا از بین برود. کاهش دوپامین باعث بروز مشکلات حرکتی مشخصه این بیماری می‌شود. محققان معتقدند که مشکلات سلامتی مرتبط با سندرم متابولیک می‌تواند فرآیند تولید دوپامین را مختل کند. همچنین، فشار خون بالا و کلسترول بالا می‌توانند به رگ‌های خونی ریز در مغز آسیب برسانند و در بروز پارکینسون نقش داشته باشند.

امید نوین برای پیشگیری

این یافته‌ها امیدبخش هستند؛ زیرا سندرم متابولیک، برخلاف بسیاری از عوامل خطر دیگر، قابل کنترل و اصلاح است. شو در پایان تصریح کرد: “مطالعات آینده برای بررسی اینکه آیا تلاش برای کنترل سندرم متابولیک می‌تواند از بیماری پارکینسون پیشگیری کند، ضروری است.” این پژوهش، راه را برای مداخلات پیشگیرانه نوین در مبارزه با پارکینسون هموار می‌سازد.