ردپاهای ۱.۵ میلیون ساله در کنیا: هومو ارکتوس و پرامردم بویسی هم‌زمان در کنار دریاچه زندگی می‌کردند
دانشمندان ردپاهای فسیل‌شده دو گونه انسان باستانی را در نزدیکی یک دریاچه کهنه در کنیا شناسایی کرده‌اند که نشان می‌دهد هومو ارکتوس و پرامردم بویسی حدود یک‌میلیون و پانصد هزار سال پیش در یک زمان و مکان مشترک زندگی می‌کردند.
این ردپا‌ها در سال ۲۰۲۱ در سایت کوبی فورا در ناحیه تورکانای شرقی کشف شده بودند، اما تحلیل‌های جدید با استفاده از تکنیک‌های تصویربرداری سه‌بعدی اکنون گونه‌های سازنده آن‌ها را با اطمینان بالا مشخص کرده است.
بر اساس یافته‌ها، ردپای پیوسته‌ای از ۱۳ قدم متعلق به یک فرد هومو ارکتوس است که با سرعت حدود ۱.۸۱ متر بر ثانیه حرکت کرده، الگویی شبیه به پیاده‌روی سریع انسان‌های مدرن. ردپاهای مجزا نیز از یک فرد پرامردم بویسی باقی مانده که کف پای صاف‌تری داشته و انگشت شست پایش در هر قدم زاویه ۱۶ تا ۱۹ درجه‌ای ایجاد می‌کرده، در حالی که این زاویه در انسان‌های امروزی حدود ۱۰ درجه است.
این دو سری ردپا تنها چند متر با یکدیگر فاصله دارند و محققان می‌گویند احتمال بسیار بالایی وجود دارد که این دو فرد تنها با فاصله چند ساعت یا چند روز از یکدیگر از ساحل دریاچه عبور کرده باشند. این نخستین مدرک مستقیم است که هم‌زیستی مکانی و زمانی گونه‌های مختلف انسان‌تبار را در یک بستر رسوبی واحد تأیید می‌کند.
مطالعات قبلی بر اساس فسیل‌های است‌خوانی هم‌زیستی گونه‌های مختلف را در مقیاس‌های جغرافیایی وسیع و بازه‌های زمانی هزاران ساله نشان می‌دادند، اما نمی‌توانستند مواجهه مستقیم آن‌ها را اثبات کنند. کشف ردپاهای کوبی فورا این شکاف را پر کرده و نشان می‌دهد این گونه‌ها نه تنها هم‌زمان حضور داشتند، بلکه احتمالا با یکدیگر تعامل نیز داشته‌اند، هرچند ماهیت این تعامل‌ها همچنان ناشناخته است.
<figcaption class="wp-element-caption"ردپای پرامردم بویسی (بالا) و هومو ارکتوس (پایین)
در کنار ردپاهای انسان‌تبار، ردپاهای ۳۰ رأس از خویشاوندان گاو‌های امروزی، سه حیوان اسب‌مانند و ۶۱ پرنده نیز شناسایی شده که بستر اکولوژیکی غنی این ناحیه را در دوره پلیستوسن می‌انی بازگو می‌کند. محققان با ترکیب این داده‌ها با فسیل‌های است‌خوانی، به دنبال باز‌سازی دقیق‌تری از اکوسیستم کهنه در کنار این دریاچه کم‌عمق هستند.
