نسخه نمایشی فناوری ارتباطات نوری فضای عمیق ناسا با ارسال سیگنال لیزری از زمین به فضاپیما سایکی در فاصله ۴۶۰ می‌لیون کیلوم‌تری رکورد جدیدی ثبت کرد که برابر است با دور‌ترین فاصله ممکن زمین و مریخ نسبت به یکدیگر.
فضاپیما سایکی که برای بازدید سیارک فلزی ۱۶ سایکی طراحی شده است همچنان سالم و پایدار باقی مانده و با موتور یونی خود به سمت کمربند سیارکی بین مریخ و زمین شتاب می‌یابد.
این آزمایش که توسط آزمایشگاه JPL ناسا مدیریت می‌شود شامل یک گیرنده و فرستنده لیزری پروازی و دو ایستگاه زمینی می‌باشد؛ تلسکوپ هیل با دیافراگم ۵ متری در رصدخانه پالومار کالیفرنیا به عنوان ایستگاه دریافت‌کننده و آزمایشگاه تلسکوپ ارتباطات نوری در نزدیکی رایت‌وود کالیفرنیا به عنوان ایستگاه ارسال با توان ۷ کیلووات لیزر عمل می‌کنند.
لیزر‌ها قادرند داده‌ها را با نرخی تا ۱۰۰ برابر بیش‌تر از فرکانس‌های رادیویی انتقال دهند که امکان ارسال اطلاعات علمی پیچیده، تصاویر و ویدیو‌های باکیفیت را فراهم می‌آورد و برای حمایت از جهش بعدی بشر در سفر‌های فضایی به مریخ و فرا‌تر حیاتی است.
داده‌ها به صورت بیت‌های کدشده در نور مادون قرمز نزدیک انتقال می‌یابند؛ فرکانس بالا‌تر این نور باعث می‌شود حجم داده بیش‌تری در هر لحظه جابه‌جا شود و نرخ انتقال به شدت افزایش یابد.
در فاصله حدود ۵۳ می‌لیون کیلوم‌تری که نزدیک‌ترین فاصله زمین و مریخ است، دانشمندان موفق شدند داده‌ها را با حداکثر سرعت ۲۶۷ مگابیت در ثانیه انتقال دهند که مشابه سرعت دانلود این‌ترنت پهن‌باند است؛ با دور شدن فضاپیما این سرعت به تدریج کاهش می‌یابد.
وقتی سایکی در فاصله ۳۹۰ می‌لیون کیلوم‌تری از زمین قرار داشت که بیش از ۲.۵ برابر فاصله زمین از خورشید می‌باشد، نرخ انتقال داده‌ها به ۶.۲۵ مگابیت در ثانیه رسید.
هدف اصلی پروژه اثبات توانایی فناوری ارتباطات نوری در انتقال داده با سرعت بالا‌تر از سیستم‌های رادیویی است و برای این منظور فرصت آزمایش انتقال داده‌های منحصر به فردی مانند ویدیو فراهم شده است.
ارتباطات لیزری نیازمند دقت بسیار بالا هستند و حفظ این دقت در دور‌ترین فواصل اهمیت زیادی دارد؛ در حال حاضر راهکار‌های جدیدی برای ردیابی و نقطه‌گذاری لیزر به کار گرفته شده تا ارتباطات نوری گسترش یابد که می‌تواند راهی قدرتمند و متغیرکننده برای کشف منظومه شمسی باشد.
