تکنولوژی

کشف مولکول آلی P۳TTM: انقلاب در ساخت سلول‌های خورشیدی سبک و کارآمد

پژوهشگران دانشگاه کمبریج موفق به شناسایی یک نیمه‌رسان آلی نوین شده‌اند که می‌تواند مبنای تحول بزرگی در سازماندهی سلول‌های خورشیدی قرار گیرد. این ماده با نام P3TTM، تنها با استفاده از یک ترکیب آلی ساده، قابلیت جذب نور و تولید بارهای الکتریکی را دارا است.

تا پیش از این، دانشمندان معتقد بودند که مکانیزم‌های قدرتمند جذب فوتون و جداسازی بارهای الکتریکی، منحصراً در مواد غیرآلی نظیر اکسیدهای فلزی محقق می‌شود. با این حال، تیم علمی کمبریج در بررسی اخیر خود ثابت کرد که این پدیده در یک مولکول آلی درخشان نیز می‌تواند رخ دهد.

معماری سلول خورشیدی مبتنی بر نیمه‌رسان آلی

این ماده منحصر‌به‌فرد یک نیمه‌رسان آلی است که در هسته مرکزی خود یک الکترون جفت‌نشده جای داده است. همین ویژگی منحصر‌به‌فرد، خواص الکترونیکی و مغناطیسی تازه‌ای را به آن می‌بخشد. بر اساس توضیحات «بیون لی»، رهبر تیم تحقیق، وقتی این مولکول‌ها به صورت متراکم در کنار هم قرار می‌گیرند، الکترون‌های جفت‌نشده به صورت متناوب و هماهنگ هم‌راستا می‌شوند. این پدیده که پیش‌تر تنها در مواد غیرآلی پیچیده مشاهده می‌شد، در فیزیک حالت جامد تحت عنوان «رفتار موت-هابارد» (Mott-Hubbard behavior) شناخته می‌شود.

این چینش خاص بستر را فراهم می‌کند که با جذب نور، الکترون‌ها به سرعت به بارهای مثبت و منفی تفکیک شوند؛ جریانی که به سادگی قابل تبدیل به انرژی برق است.

برای اثبات عملکرد این مفهوم، محققان یک نمونه آزمایشی سلول خورشیدی با لایه‌ای از P3TTM ساختند. نتایج حاصل از تابش نور بر این دستگاه، بازدهی بسیار بالا را نشان داد و تقریباً تمام فوتون‌های جذب‌شده به برق قابل استفاده تبدیل گردیدند.

تولید برق با مولکول P3TTM

پروفسور «هیوگو برونستین»، از نویسندگان اصلی مقاله، بیان می‌دارد:

«ما تنها طراحی‌های پیشین را بهبود نداده‌ایم، بلکه باب تازه‌ای در کتاب‌های درسی فیزیک گشوده‌ایم و اثبات کرده‌ایم که مواد آلی نیز به تنهایی قادر به تشکیل بارهای الکتریکی هستند.»

با رفع یکی از معماهای کهنه‌کار فیزیک، این کشف مسیر جدیدی را برای تولید سلول‌های خورشیدی ساده‌تر، سبک‌تر، کم‌هزینه‌تر و با بازده بالا هموار می‌سازد؛ تکنولوژی‌هایی که می‌توانند نقش تعیین‌کننده‌ای در تسریع گذار جهانی به سمت انرژی پایدار ایفا کنند.

یافته‌های این تحقیق در نشریه معتبر Nature Materials منتشر شده است.

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا