برافراشتن پرچم آمریکا در مأموریت آپولو ۱۱، لحظه‌ای بود که ده دقیقه از زمان پیاده‌روی نیل آرمس‌ترانگ و باز آلدرین را در جولای ۱۹۶۹ به خود اختصاص داد. فضانوردان آمریکایی در مجموع شش پرچم را در طول مأموریت‌های آپولو بر سطح ماه قرار دادند؛ اما پرسش این است که این پرچم‌ها امروز در چه وضعیتی به سر می‌برند؟
برافراشتن پرچم‌های آمریکا روی ماه اقدامی بیش از حد نمادین بود. اهمیت این کار بیش‌تر آشکار می‌شود وقتی بدانیم آمریکا در پیمان فضای ماورای جو متعهد شده بود که هیچ ادعایی بر قلمرو ماه نخواهد داشت. با این حال، بحث‌های زیادی در داخل آمریکا در مورد این موضوع رخ داد. کنگره ایالات متحده ناسا را ملزم کرد که پرچم کشور‌های دیگر یا سازمان‌های بین‌المللی را روی ماه نهد، زیرا تمام هزینه‌های مأموریت‌های ماهیانه توسط آمریکایی‌ها تامین می‌شد. ناسا می‌دانست که نصب پرچم‌های آمریکا بر پیمان فضایی اثر منفی نمی‌گذارد، اما این کار موجی از اعتراض‌های بین‌المللی را برانگیخت.
نصب پرچم‌ها روی ماه چالشی برای مهندسان ناسا محسوب می‌شد. آن‌ها یک می‌له افقی به می‌له پرچم اضافه کردند تا پرچم بدون نیاز به باد بتواند به حالت موج‌دار در بیاید. عوامل دیگری نیز در طراحی می‌له‌ها مد نظر قرار گرفت؛ از جمله وزن، مقاومت در برابر گرما، و سادگی اجرا برای فضانوردانی که حرکاتشان به دلیل حجم و وزن لباس‌های فضایی بسیار محدود بود.
<figcaption class="wp-element-caption"پیت کنراد، فرمانده آپولو ۱۲، درحال نصب پرچم آمریکا روی ماهچه اتفاقی برای پرچم‌های روی ماه افتاد؟
برخلاف می‌له‌ها، پرچم‌ها طراحی خاصی نداشتند. کارکنان ناسا پرچم مأموریت آپولو ۱۱ را از یک مغازه محلی در هیوستن به قیمت ۵.۵ دلار خریداری کردند. شش پرچمی که دوازده فضانورد فرودآمده بر ماه در سطح این قمر نصب کردند، اندازه‌های متفاوتی داشتند.
به نظر می‌رسد دلنشین‌ترین پرچم مأموریت‌های آپولو، پرچم آپولو ۱۷ بوده است. این پرچم در مأموریت‌های قبل در اتاق کنترل عملیات نصب شده بود و یوجین سرنان و هریسون اشمیت آن را برای آخرین پیاده‌روی ماه با خود به فضا بردند.
پیش‌تر، باز آلدرین بیان داشت که زیر سطح پودری ماه، لایه‌ای بسیار متراکم وجود دارد. آن‌ها تنها توانستند می‌له پرچم را چهار تا پنج سانتی‌متر در زمین فروکنند و به نظر نمی‌رسید این عمق برای تثبیت پرچم کافی باشد.
بنابراین احتمال وجود دارد که پرچم‌ها دیگر سرپا نباشند. اما حتی اگر تا این لحظه ایستاده باشند، ا قطع است که در حالت اولیه خود نیستند. به احتمال زیاد، نایلون موجود در بافت پرچم‌ها تا کنون به دلیل تابش طولانی خورشید تخریب شده است؛ پدیده‌ای که به آن خورشید‌سایش می‌گویند.
بافت پارچه پرچم‌ها به احتمال زیاد ترد شده و آسیب‌های جدی دیده است. این احتمال نیز وجود دارد که برخورد شهاب‌سنگ‌ها خسارات سنگینی به آن‌ها وارد کرده باشد.
برخی ادعا می‌کنند که رنگ این پرچم‌ها پریده و اکنون پارچه‌هایی سفید هستند. اما این اتفاق برای پرچم‌های روی زمین رخ می‌دهد. به نظر می‌رسد شرایط ماه به گونه‌ای نیست که واکنش‌های شیمیایی سفید شدن پارچه‌ها در آنجا اتفاق بیفتد.
نباید فرا‌موش کرد که این پرچم‌ها در هر وضعیتی که امروز باشند، تأثیر نمادین آن‌ها در میان مأموریت‌ها به خوبی در تاریخ ثبت شده و امروز نیز با همان قدرت اولیه، و شاید حتی بیش‌تر (چون تا به امروز هیچ کشوری موفق به تکرار این دستاورد نشده)، پابرجا است.
