کاترین سالیوان؛ نخستین زن آمریکایی که در فضا پیادهروی کرد و رکورد عمق اقیانوس را شکست

به گزارش خبرگزاری، در تاریخ ۱۱ اکتبر ۱۹۸۴ میلادی کاترین سالیوان در حین مأموریت فضایی استیاس-۴۱-جی به همراه همکارش دیوید لستما موفق شد ۳ ساعت و ۳۰ دقیقه پیادهروی فضایی انجام دهد. این فعالیت فراز برای اثبات امکان سوخترسانی مجدد به ماهوارهها در مدار زمین طراحی شده بود.
پیشینهسازی اولین زن در پیادهروی فضایی
این توجهبرانگیز است که پیش از سالیوان، سوتالانا ساویدسکایا فضانورد شوروی، در ژوئیه ۱۹۸۴ به عنوان اولین زن در تاریخ بشر پیادهروی فضایی را تجربه کرده بود. با این حال، سالیوان نخستین زن آمریکایی را کسب کرد که پوستین فضایی خود را پوشیده و از فضاپیما خارج شد.
زندگینامه علمی و نظامی کاترین سالیوان
کتی سالیوان، فارغالتحصیل رشتههای زمینشناسی و اقیانوسشناسی، فضانورد ناسا و افسر نیروی دریایی ایالات متحده است. او نه تنها نخستین زن آمریکایی در پیادهروی فضایی شناخته میشود، بلکه رکورد جهانی نخستین زنی را نیز دارد که به عمیقترین نقطه اقیانوسها یعنی چالش مارینا ترنش شیرجه کرده است.
راه او به سمت فضا از کریسمس ۱۹۷۶ آغاز یافت؛ وقتی در بازدید خانوادگی، برادرش از تشکیل گروه جدید فضانوردان توسط ناسا خبر داد. سالیوان بلافاصله درخواست العضوية داد و پس از یک هفته تستهای سختجانی فیزیکی و روانی، در_ انتخاب نهایی قرار گرفت.
با تأیید ناسا، فضانوردی به عنوان نخستین شغل تماموقت او تبدیل شد. در طول سالهای عضویت در ناسا، سالیوان اولین زنی شد که گواهینامه پوشیدن لباس فشار نیروی هوایی آمریکا را دریافت کرد. همچنین در سال ۱۹۷۹، با یک پرواز ۴ ساعته، رکورد غیررسمی ارتفاع ۱۹ هزار متری برای هوانوردان زن آمریکایی را به نام خود ثبت نمود.
<figcaption class="wp-element-caption"سالی راید دومین پرواز خود را با اولین پرواز سالیوان انجام داد. استیاس-41-جی اولین مأموریت با دو زن بود.سه مأموریت فضایی و ۵۳۲ ساعت حضور در فضا
در مجموع، کاترین سالیوان در سه مأموریت فضایی با شاتلهای دیسکاوری، چالنجر و اتلانتیس شرکت کرد. در این پروازها، او با انجام آزمایشهای متنوع، لایههای جوی زمین را مورد مطالعه قرار داد. جمعا او ۵۳۲ ساعت در بیوزنی فضا سپری کرد و در سال ۱۹۹۳ به صورت رسمی از ناسا بازنشسته شد.
جزئیات مأموریت استیاس-۴۱-جی و پیادهروی تاریخی
مأموریت استیاس-۴۱-جی محموله رصدی زمین را به فضا برده بود و وظیفه مستقر کردن ماهواره تابش زمین ایآربیاس را داشت. سالیوان به عنوان یک دانشمند زمینشناس و اقیانوسشناسی، متخصص مأموریت محسوب میشد. او یکی از محققین اصلی آزمایشهای سنجش از دور و رادار تصویربرداری شاتل بود و به طور فعال در تحقیقات استفاده از دوربینها و ابزارهای محفظه بار مشارکت داشت.
با این حال، اصلی که او را برای ۳ ساعت و نیم از فضاپیما بیرون کشید، آزمایشات رصدی نبود. سالیوان و همکارش لستما، انتقال مایع آزمایشی را در فضای باز انجام دادند تا امکان سوختگیری مجدد ماهوارهها در مدار را به صورت عملی اثبات کنند. این آزمایش، گام مهمی در جهت افزایش عمر مفید ماهوارهها و کاهش هزینههای فضایی محسوب میشد.



