نقش حیاتی امام حسن عسکری (ع) در حفظ اصالت اسلام در برابر تحریف و طاغوت, هشتمین روز ماه ربیعالاول، سالروز شهادت امام یازدهم شیعیان، حضرت حسن عسکری (علیهالسلام) است. ایشان در سال ۲۳۲ هجری قمری در مدینه متولد شدند. پدرشان امام علی هادی (ع) و مادرشان بانوی زاهد حدیثه (س) بودند.
امام عسکری (ع) در سن بیست و دو سالگی پس از شهادت پدر، به مقام امامت رسیدند و عمر کوتاه اما پربرکت خود را در شرایطی بسیار حساس و پر از فتنه به هدایت شیعیان و حفظ دین وقف کردند. دفاع از مرزهای عقاید در برابر تحریفگران یکی از مهمترین ابعاد سیره اهلبیت (ع)، ایستادگی در برابر تحریف تعالیم اسلام ناب محمدی (ص) بوده است.
ه ابلیس و عفاریتش میرسد؛ آنان از خروج بر ضعفای شیعتمان و تسلط ابلیس و نواصب بر ایشان جلوگیری میکنند.
قدر این علمایان هزاران بار بیشتر از مجاهدانی است که در برابر روم، ترک و خزر میجنگند، چرا که علمایان دین دوستان را حفظ میکنند، در حالی که مجاهدان تنها ابدان و مرزهای جغرافیایی را صیانت مینمایند. مبارزه با فرقههای منحرف در دوران امامت امام حسن عسکری (ع) هم در عصر پدر و هم در دوران ششساله امامت خود، علاوه بر مقابله با طواغیت زمان، به طور مداوم با فرقههایی که به نام اسلام، دین را تحریف میکردند، درگیر بودند.
ب بود و در نهایت در خدمت اهداف دشمنان و طاغوتها قرار میگرفت.
زندانیها و رنجها در راه حفظ دین در طول شش سال امامت، امام (ع) با سه خلیفه عباسی یعنی معتز، مهتدی و معتمد روبرو بودند. به دلیل پاسداری از مبانی تشیع و ارکان اسلام، ایشان مدام در زندانهای مختلف و تحت شکنجههای سنگین به سر میبردند. حال امام عسکری (ع) شبیه به جدشان امام کاظم (ع) بود که مدام از زندانی به زندان دیگر منتقل میشدند.
معتز عباسی حتی به جلاد خود سعید حاجب دستور داد تا امام را به کوفه ببرد و در مسیر عنق ایشان را بزند. در عصر معتمد نیز امام مدتی در زندان صالح بن وصیف اسیر بودند. فداکاری در راه ظهور و نجات اسلام راز تمام این فشارها، زندانها و در نهایت شهادت امام (ع) از طریق مسمومسازی، جز تلاش بیوقفه در حراست از اسلام در برابر تحریف و طاغوت نبوده است.
امام حسن عسکری (ع) برای حفظ این آرمان مقدس، ارتباط مداوم با شیعیان از طریق نمایندگان و مکاتبات برقرار داشتند. مسلمانان میدانستند که امام مهدی (عج)، خردکننده کاخ طاغوتها و محیی سنت نبوی، از نسل ایشان است؛ از همین رو طاغوتان حس خطر بیشتری نسبت به امام عسکری (ع) داشتند.
محدّث قمی مینویسد سه تن از خلفای عباسی تصمیم به کشتن امام حسن عسکری (ع) گرفتند، چون خبر رسیده بود که حضرت مهدی (عج) از صلب ایشان متولد میشود.
