گوگل به‌تازگی نسخه پایدار اندروید ۱۵ را برای تلفن‌های پیکسل منتشر کرده اما اکنون روی اندروید ۱۶ کار می‌کند. بر پایه اطلاعات اولیه، این نسخه تازه شامل حالت مزاحم‌نشدن بازطراحی‌شده، حالت حفاظت پیشرفته و چند ویژگی دیگر خواهد بود. با این حال، ویژگی‌هایی در پوسته‌های تلفن‌های سامسونگ، شیائومی، اوپو و سایر تولیدکنندگان وجود دارند که در اندروید خام دیده نمی‌شوند و بسیاری از کاربران مشتاق حضور آن‌ها در اندروید ۱۶ هستند.
اولین مورد، کنترل حجم صدا برای هر اپلیکیشن به‌صورت جداگانه است. این قابلیت کنترل صدای گوشی را همانند کامپیوتر‌های شخصی می‌کند و به کاربر اجازه می‌دهد حجم صدای هر برنامه را مجزا تنظیم کند؛ برای مثال می‌توان در حین گشت‌وگذار در اینستاگرام، بدون مزاحم شدن از صدای ویدیو‌های ریلز، به اسپاتیفای گوش داد. سامسونگ و شیائومی اولین برند‌هایی بودند که این قابلیت را ارائه کردند؛ سامسونگ از طریق اپلیکیشن و اکنون برند‌هایی چون اوپو، وان‌پلاس، ریلمی و ویوو نیز از آن پشتیبانی می‌کنند.
دومین ویژگی، استک ویجت‌هاست. اپل اولین برند بزرگ بود که این روش دسته‌بندی ویجت‌ها را معرفی کرد و کاربران را قادر ساخت با کشیدن انگشت بین ویجت‌ها به‌صورت کاروسل سوئیچ کنند. لانچر شخص ثالث این ویژگی را در سال ۲۰۲۱، پیش از سامسونگ که در سال ۲۰۲۳ با UI 5.0 آن را اضافه کرد، عرضه نمود. حضور این قابلیت در اندروید ۱۶ امکان قرار دادن ویجت‌های فعال‌تر روی صفحه اصلی را فراهم می‌کند و حتی اگر کاربر زیاد از ویجت‌ها استفاده نکند، می‌تواند فضای بیش‌تری آزاد سازد.
سومین مورد، تشکیل دو نسخه کپی (کلون کردن) از یک اپلیکیشن است. این قابلیت با نام‌هایی چون یا شناخته می‌شود و به کاربر اجازه می‌دهد نسخه‌ای دیگر از برنامه با آیکون مجزا بسازد که جداگانه از نسخه اصلی اجرا شود. این ویژگی برای پلتفرم‌های پیام‌رسان، شبکه‌های اجتماعی و برنامه‌هایی که از چند حساب کاربری پشتیبانی نمی‌کنند، بسیار کاربردی است. هوآوی و شیائومی حدود سال ۲۰۱۶ این قابلیت را معرفی کردند و سپس سامسونگ، وان‌پلاس، اوپو و سایر برند‌ها آن را پذیرفتند. گوگل این قابلیت را در پیش‌نمایش توسعه‌دهندگان اندروید ۱۴ آزمایش کرد اما تا به حال به‌صورت رسمی عرضه نکرده است.
چهارمین ویژگی، تشکیل پوشه‌های بزرگ اپلیکیشن است. اگرچه پوشه‌های برنامه بیش از یک دهه در اندروید وجود دارد، اما برخی تولیدکنندگان پوشه‌های بزرگ‌تری ارائه می‌دهند که تا حدی شبیه کتابخانه اپلیکیشن در iOS هستند. این پوشه‌ها معمولا یک قسمت ۳۳ از نمایشگر را اشغال می‌کنند و به کاربر اجازه می‌دهند برنامه‌های داخل پوشه را بدون باز کردن آن مشاهده و حتی مستقیما اجرا کنند. برند‌هایی چون ناتینگ، شیائومی، وان‌پلاس، اوپو و ویوو این پوشه‌ها را عرضه می‌کنند و انتظار می‌رود سامسونگ نیز با UI 7 این ویژگی را اضافه کند، اما عدم وجود آن در تلفن‌های پیکسل و دستگاه‌های اندروید خام کاملا محسوس است.
پنجمین مورد، قابلیت‌های مرتبط با استفاده روزمره از گوشی است. ال‌جی یکی از اولین برند‌های بزرگ بود که قابلیت‌های شبیه روتین‌ها را در قالب عرضه کرد. این ویژگی به کاربر اجازه می‌داد بر پایه شرایط خاص، عملیات خاصی را به‌صورت خودکار انجام دهد؛ مثلا با اتصال هدفون یوتیوب باز شود یا گوشی در هنگام رسیدن به خانه به حالت بی‌صدا برود. سامسونگ این قابلیت را با نام گسترش داده و تلفن‌های پیکسل نیز با ویژگی نسخه‌ای ابتدایی از آن را ارائه می‌دهند که تنها پروفایل زنگ را تنظیم می‌کند. امید است این قابلیت به‌صورت کامل و پیشرفته در اندروید ۱۶ یا ۱۷ دیده شود.
ششمین ویژگی، حالت دسکتاپ است. این قابلیت اولین بار در سال ۲۰۱۷ با سری گلکسی اس ۸ سامسونگ و هواوی میت ۱۰ مشاهده شد و برند‌هایی چون موتورولا نیز رویکرد مشابه‌ی را دنبال کردند. وقتی گوشی به تلویزیون یا مانیتور متصل شود، رابط کاربری همانند کامپیوتر‌های شخصی ارائه می‌شود. گوگل از سال ۲۰۱۹ روی حالت دسکتاپ اختصاصی در اندروید خام کار می‌کند و این قابلیت حتی به‌صورت گزینه‌ای مخفی در نسخه‌های اخیر وجود دارد، اما کاربران مشتاق حالت دسکتاپ کامل و دردس‌ترس برای اندروید خام هستند. اخبار امیدوارکننده حاکی از آن است که گوگل همچنان روی این قابلیت و عملکرد پنجره‌ای در اندروید ۱۶ کار می‌کند.
هفتمین مورد، دو بار ضربه‌زدن برای روشن/خاموش‌کردن صفحه‌نمایش است. این ژست تا اواسط دهه ۲۰۱۰ بسیار محبوب بود و اگرچه در عصر حسگر‌های اثر انگشت در صفحه اهمیت کمتری دارد، اما برخی برند‌های اندرویدی همچنان آن را ارائه می‌دهند در حالی که در اندروید خام وجود ندارد. افزودن این ژست به اندروید ۱۶ همچنان کاربرد‌هایی دارد؛ مثلا وقتی گوشی روی میز قرار دارد، این روش می‌تواند سریع‌تر از فشردن دکمه پاور باشد و برای اهداف دسترسی نیز مفید است و نگرانی از فرسودگی دکمه پاور را کاهش می‌دهد.
ویژگی‌های دیگری نیز در رابط‌های کاربری اندروید وجود دارد که کاربران دوست دارند در اندروید ۱۶ ببینند؛ همانند قابلیت، ژست‌های صفحه‌نمایش خاموش، قابلیت مولتی‌تسکینگ، استفاده از می‌انبر‌های اپلیکیشن از طریق حسگر اثر انگشت و امکان روشن‌نگه‌داشتن صفحه هنگام نگاه کردن به آن.
