ایستگاه بین‌المللی فضایی که اخیرا در معرض خطر اصطکاک با زباله‌های فضایی قرار گرفته بود، برای دومین بار در کمتر از یک هفته مجبور شد مدار خود را تغییر دهد تا از وقوع حادثه جلوگیری کند.
زباله‌های فضایی در محوطه زمین به تهدیدی جدی برای ماهواره‌ها و اجسام گردشی تبدیل شده‌اند و ایستگاه بین‌المللی نیز از این خطر در امان نیست. این ایستگاه که هفته گذشته مانوری برای اجتناب از تصادف انجام داده بود، مجددا با تهدیدی مشابه روبرو شد. در حال حاضر هیچ خطری برای ایستگاه و فضانوردان وجود ندارد و احتمال برخورد از بین رفته است.
<figcaption class="wp-element-caption"فضاپیمای حاوی محموله Progress ۸۹ در حالت متصل به ماژول Nauka ایستگاه فضاییبه گفته ناسا، فضاپیمای روسی پراگرس ۸۹ در روز دوشنبه موتور‌های خود را به مدت سه دقیقه و سی ثانیه روشن کرد تا ایستگاه بین‌المللی را از مسیر زباله‌های فضایی خارج سازد. این مانور باعث شد ارتفاع مدار ایستگاه ۵۰۰ متر افزایش یابد. شش روز پیش نیز موتور‌های همین فضاپیما به مدت نزدیک به پنج دقیقه فعال شده بودند تا از برخورد با بقایای یک ماهواره هوا‌شناسی نظامی جلوگیری شود.
گمان برخورد ایستگاه بین‌المللی فضایی با زباله‌ها چه مقدار است؟
نگرانی کارشناسان در سال‌های اخیر بر اثر افزایش آلودگی فضایی و تعداد زباله‌ها در مدار پایین زمین تشدید شده است. حتی برخورد اجسام کوچک در سرعت بالا می‌تواند آسیب‌های جدی به فضاپیما‌ها و ماهواره‌ها وارد کند و به دلیل عدم امکان تعمیر، خطر بزرگی ایجاد می‌کند. تلاش‌های مهندسان و دانشمندان برای کاهش حجم زباله‌های فضایی تاکنون نتیجه عینی نداشته و تنها ایده‌های محدود و قابل اجرا پیشن‌هاد شده‌اند.
افزایش چشمگیر تعداد ماهواره‌های پرتاب شده در دهه اخیر، ریسک تصادفات فضایی را به شدت بالا برده است. حتی یک تصادف می‌تواند هزاران قطعه کوچک را به وجود آورد که به صورت زنجیره‌ای تصادفات بیش‌تری را به دنبال دارند. به این پدیده <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Kessler_syndrome"سندرم کسلر یا آبشار تصادفی می‌گویند که امکان بهره‌برداری از ماهواره‌ها را برای نسل‌های آینده غیر‌ممکن می‌سازد.
ناسا به طور مداوم در پیش‌بینی و رصد مسیر زباله‌های فضایی مشغول است و سیستم نظارت برای پیشگیری از حوادث را توسعه می‌دهد. در این فرآیند، داده‌های سازمان فضایی اروپا و وزارت دفاع آمریکا نیز مورد استفاده قرار می‌گیرند تا در صورت نیاز مانور‌های تغییر مسیر برای اجسام حیاتی مانند ایستگاه بین‌المللی انجام شود.
