افراد پرریسک ابتلا به سل: عوامل خطر

افراد پرریسک ابتلا به سل عوامل خطر، راههای انتقال و پیشگیری, سل (توبرکولوز) یک بیماری عفونی جدی است که با باکتری میکوباکتریوم توبرکلوزیس ایجاد میشود و از طریق قطرات تنفسی در هوا منتقل میگردد. اگرچه این باکتری به راحتی در محیط هوا پراکنده میشود، اما ابتلا به بیماری فعال نیازمند تماس نزدیک و طولانیمدت با فرد مبتلا یا ضعف در سیستم ایمنی است. درک گروههای پرریسک و اقدامات پیشگیرانه، کلید کنترل این بیماری است.
مکانیزم انتقال و شیوع سل بیماری سل زمانی عفونیکننده عمل میکند که باکتریها در ریهها تکثیر شده و علائمی چون سرفه مزمن، تب و کاهش وزن ایجاد کنند (سل فعال). فرد مبتلا با سرفه، عطسه یا حتی صحبت، قطرات حاوی باکتری را در هوا پراکنده میکند.
توجه داشته باشید که پس از گذشت حدود دو هفته از آغاز درمان استاندارد، بیمار معمولاً دیگر عفونیکننده نیست. چه افرادی بیشترین ریسک ابتلا به سل را دارند؟ بر اساس شواهد پزشکی، گروههای زیر احتمال ابتلا به سل فعال را به شدت افزایش میدهند افراد با سیستم ایمنی ضعیف مبتلاان به ویروس ایدز (HIV)، بیماران سرطان در حال شیمیدرمانی یا رادیوتراپی، و گیرندگان پیوند اعضا که داروهای مهارکننده ایمنی مصرف میکنند.
بیماران مزمن مبتلاان به دیابت، نارسایی شدید کلیه، و بیماریهای روماتیک (مانند آرتریت روماتوئید، کرون، پسوریازیس) که تحت درمان بیولوژیک هستند. عوامل سبک زندگی و تغذیه مصرف تنباکو (سازمان بهداشت جهانی حدود ۸٪ موارد سل را به دخانیات نسبت میدهد)، سوءتغذیه و کموزنی بدنی. گروههای سنی حساس نوزادان، کودکان خردسال و سالمندان به دلیل نارسازی یا ضعف طبیعی ایمنی.
شرایط محیطی و جغرافیایی زندگی در محیطهای شلوغ و کمتهویه (زندانها، پناهگاههای بیخانمانها، مراکز مراقبت سالمندان)، سفر به مناطق با شیوع بالا، و کار در بیمارستانها یا آزمایشگاهها. استراتژیهای پیشگیری و کنترل پیشگیری از سل بر روی سه محور اصلی استوار است ۱.
ت سل) موثر است، اما حفاظت آن در بزرگسالان متغیر و محدود است و ممکن است تست پوستی سل (PPD) را مثبت کاذب کند. در آمریکا به طور روتین توصیه نمیشود. ۲.
کنترل عفونت در محیط استفاده از ماسک جراحی یا توسط بیمار در تماس با دیگران. تهویه مناسب محیطهای زندگی و کار. ایزولهسازی بیمار در خانه تا پایان فاز عفونی (معمولاً ۲ هفته اول درمان). ۳. نینگ و درمان پیشگیرانه افراد پرریسک (مخالطین خانوادگی، کارکنان بهداشت، بیماران ایدز و دیابت) باید به طور منظم با تست پوستی (PPD) یا تستهای خون (IGRA) ارزیابی شوند.
در صورت عفونت نهان (بدون علائم)، درمان پیشگیرانه با ایزونیازید یا رژیمهای کوتاهتر، از فعال شدن بیماری جلوگیری میکند. تشخیص زودرس، تکمیل دوره درمان ۶ تا ۹ ماهه با داروهای ضدسل، و رعایت تدابیر بهداشتی، ستونهای اصلی حذف سل در سطح جامعه هستند. در صورت مشاهده علائم مشکوک، مراجعه فوری به مراکز بهداشت یا پزشک متخصص عفونی و ریه ضروری است.




