یک باور رایج میان مردم این است که اگر غذا روی زمین بیفتد و در عرض پنج ثانیه برداشته شود، مصرف آن بی‌خطر است. اما محققان و دانشمندان علوم غذایی این قانون را فاقد پایه علمی می‌دانند و بر خطرات احتمالی آن هشدار می‌دهند.
نتایج نظر‌سنجی‌های علمی درباره قانون پنج ثانیه
محققان دانشگاه استون در بریتانیا در سال ۲۰۱۴ از ۴۹۵ نفر در مورد این قانون نظر‌سنجی کردند. نتایج نشان داد که ۸۷ درصد از شرکت‌کنندگان به این قانون اعتقاد دارند و غذای ریخته‌شده روی زمین را می‌خورند.
دکتر پل داوسون، دانشمند علوم غذایی دانشگاه کلمسون آمریکا، در تحقیقات سال ۲۰۰۷ خود تأکید کرد که مگر در محیطی کاملا استریل که در عمل غیر‌ممکن است، غذا هنگام برخورد با زمین قطعا با می‌کروب‌هایی آلوده می‌شود. او احتمال وجود عامل بیماری‌زا را اگرچه کم ارزیابی می‌کند، اما برای اطمینان از سلامت توصیه می‌کند غذا دور ریخته شود.
عوامل موثر بر می‌زان آلودگی غذا
مطالعه‌ای دیگر در سال ۲۰۱۶ توسط محققان دانشگاه راتگرز انجام شد که نشان می‌دهد اگرچه زمان تماس عامل مهمی است، اما رطوبت غذا و نوع سطح زمین نقش تعیین‌کننده‌تری در می‌زان انتقال باک‌تری دارند. وزارت صنایع اولیه نیوزیلند نیز این قانون را کاملا تخیلی خوانده و بر اهمیت رطوبت و چسبندگی غذا در جذب می‌کروب‌ها تأکید کرده است.
دکتر داوسون اضافه می‌کند که شستن غذا می‌تواند برخی می‌کروب‌ها را حذف کند، اما تمام عامل‌های بیماری‌زا با شستشو از بین نمی‌روند. دانشمندان منشای دقیق این قانون را ناشناخته می‌دانند و آن را از جمله افسانه‌های شهری تلقی می‌کنند، اما با واحدت نظر هشدار می‌دهند که مصرف غذا‌های ریخته‌شده بر زمین برای سلامت انسان مضر است.
