شرکت نورالینک متعلق به ایلان ماسک اخیرا اعلام کرد که قصد دارد کاربرد جدیدی برای ایمپلنت‌های مغزی خود را به آزمایش بگذارد. این شرکت برنامه‌ریزی کرده تا به افراد فلج امکان دهد تنها با قدرت تفکر، بازوی رباتیک را کنترل کنند.
کنترل بازوی رباتیک با ایمپلنت مغزی نورالینک
بر اساس پستی که نورالینک در پلتفرم ایکس منتشر کرده، این شرکت می‌خواهد یک آزمایش امکان‌سنجی را برای کنترل بازوی رباتیک با استفاده از ایمپلنت راه‌اندازی نماید. این قابلیت به افراد مبتلا به فلج کمک می‌کند تا با امواج مغزی خود، بازوی رباتیک را هدایت کنند. رابط مغز و کامپیو‌تر (BCI) نورالینک شامل یک دستگاه در اندازه یک سکه به نام است که توسط یک ربات جراح با عمل جراحی در مغز کاشته می‌شود. در حال حاضر شرکت در حال بررسی ایمنی این سیستم و توانایی آن در کنترل کامپیو‌تر توسط افراد فلج است.
اگرچه کنترل بازوی رباتیک با ایمپلنت مغزی قابلیت جذابی محسوب می‌شود، اما ایده کاملا جدیدی نیست. در سال ۲۰۰۸ محققان دانشگاه پیتسبرگ آمریکا نشان دادند که یک می‌مون می‌تواند با استخراج سیگنال‌های مغزی، بازوی رباتیک را کنترل کند تا غذا بخورد. پس از آن محققان سراغ داوطلبان انسانی رفتند.
در یک مطالعه در سال ۲۰۱۲ که در مجله نیچر منتشر شد، دو نفر که به دلیل سکته مغزی فلج شده بودند، توانستند یک بازوی رباتیک را تنها با فکر کردن کنترل نمایند و اشیاء مختلفی را بگیرند. همچنین در مطالعه دیگری در سال ۲۰۱۶، مردی با استفاده از BCI توانست حس لامسه خود را با کنترل یک بازوی رباتیک بازیابی کند.
با این حال سیستم‌های BCI مورد استفاده در آن مطالعات، تنظیمات بسیار پیچیده‌ای داشتند و نیاز به اتصال کابل از سر شرکت‌کنندگان به کامپیو‌تری برای رمزگشایی سیگنال‌های مغز داشتند. در مقابل، سیستم نورالینک به صورت بی‌سیم کار می‌کند. با این حال تا به امروز اطلاعات زیادی در مورد قابلیت کنترل بازوی رباتیک توسط ایمپلنت این شرکت منتشر نشده است.
به طور کلی ایلان ماسک اهداف بزرگ زیادی برای نورالینک تدوین کرده است. او چند هفته پیش اعلام کرد که این شرکت باید یک ایمپلنت مغزی بسازد تا درد گردن و کمر را از بین ببرد. همچنین ایمپلنت این شرکت اخیرا با هدف بازگرداندن بینایی، نشان دستگاه پیشرفته را از سازمان غذا و داروی آمریکا دریافت کرده است.
