میرا یک تپ‌اختر است. متغیر‌های تپ‌اختر ستارگانی هستند که جرم کافی برای آغاز همجوشی هلیوم در هسته خود را دارند. این ستارگان به دلیل انبساط و انقباض کل ستاره در حال تپش می‌باشند و تغییر دما و تپش، علت تغییر درخشندگی آن‌ها است.
در عرض چند هفته، درخشندگی میرا به قدر کامل افزایش یافت. در روز‌های بعد درخشندگی کاهش یافت تا اینکه در اکتبر همان سال از دید ناپدید شد.
در سال ۱۶۰۳، یوهان بایر این ستاره را با قدر ۴ مشاهده، اندازه‌گیری و فهرست‌بندی کرد. سپس، یوهانس هولواردا، ستاره‌شناس هلندی اهل فریزلند، درخشش و تار شدن مجدد این ستاره سرخ‌رنگ را در یک بازه زمانی ۱۱ ماهه در سال ۱۶۳۸ ثبت کرد.
در حالی که انتظار نمی‌رفت نواخ‌تر مجدد ظاهر شود، این جسم در حال چشمک زدن و خاموش شدن بود. وجود آن با روشنایی متغیرش، با دیدگاه ارسطویی که آسمان‌ها را کامل و ثابت می‌دانست، در تضاد بود.
یوهان هولیوس نیز این ستاره را از سال ۱۶۵۹ تا ۱۶۸۲ مشاهده کرد و در اثر تاریخی خود پرداموس آسترونومی درج نمود. او در سال ۱۶۶۲ به علت تغییرات عجیب این ستاره، نام میرا بر آن نهاد. میرا درخشان‌ترین و معروف‌ترین تپ‌اختر طویل‌زمان در آسمان است.
