یکی از مشهور‌ترین و جذاب‌ترین سحابی‌های آسمان شب، سحابی سر اسب است که در فاصله هزار و پانصد سال نوری از زمین در صورت فلکی شکارچی یا جبار قرار دارد. این سحابی که با نام بارنارد ۳۳ نیز شناخته می‌شود، بخشی از یک ابر مولکولی بزرگ و تاریک محسوب می‌شود. شکل منحصر به فرد این سحابی برای نخستین بار در اواخر قرن نوزدهم روی صفحات عکاسی ثبت شده و از آن زمان تا به امروز به یکی از محبوب‌ترین سوژه‌های عکاسی نجومی تبدیل شده است.
در عکس منتشر شده توسط ناسا، درخشش قرمز رنگی که سحابی را احاطه کرده ناشی از گاز هیدروژنی است که عمدتا در پشت سحابی قرار دارد. این گاز توسط ستاره درخشان سیگما شکارچی یونیزه شده و با رنگ قرمز قشنگی درخ می‌کند. تیره بودن سحابی سر اسب ناشی از غبار غلیظی است که نور را جذب و پراکنده می‌کند. علاوه بر این، قسمت پایینی گردن سحابی سایه‌ای مشهود به سمت چپ می‌اندازد که به زیبایی و غمگین بودن منظر می‌افزاید.
جریان‌های گازی که از این سحابی خارج می‌شوند، توسط می‌دان مغناطیسی قدرت‌مندی هدایت می‌گردند که در نتیجه تعاملات پیچیده بین ابر مولکولی و گاز‌های یونیزه‌شده شکل گرفته است. این جریان‌ها در پیش‌عرصه عکس به صورت رگه‌هایی دیده می‌شوند. در پایه سحابی سر اسب، نقاط درخشان مشاهده می‌شوند که در واقع ستارگان جوانی در مراحل اولیه شکل‌گیری هستند. این سحابی وسعتی نزدیک به سه و نیم سال نوری دارد.
نوری که از سحابی سر اسب به چشمان ما می‌رسد، مسافتی نزدیک به هزار و پانصد سال نوری را طی کرده است؛ بدین معنی که ما در حال مشاهده گذشته دور این ناحیه کیهانی هستیم، در زمانی که نور این سحابی سفر خود را به سوی ما آغاز کرده بود. این تصویر توسط رصدخانه چایلسکوپ در کوه‌های شیلی ثبت شده است.
