باستان‌شناسان یک شهر باستانی با قدمت چهار هزار سال را در یک واحه در عربستان سعودی کشف کرده‌اند؛ آثار باقی‌مانده از این شهر نشان می‌دهد که ساکنان آن چگونه به تدریج از زندگی عشایری به زندگی شهری تبدیل شدند.
بر اساس گزارش ساینس‌آلرت، بقایای این شهر باستانی که النطح نام دارد، سال‌ها توسط حصار‌های واحه خیبر، یک منطقه سرسبز و حاصلخیز در شمال غربی شبه‌جزیره عربستان که از بیابان احاطه شده، از دید باستان‌شناسان پنهان مانده بود. بر اساس تحقیقات باستان‌شناس فرا‌نسوی گیوم شارلو، یک دیوار باستانی با طول ۱۴.۵ کیلوم‌تر در این مکان کشف شده که به نظر می‌رسد مرز‌های شهر را مشخص می‌کرد.
به گفته گیوم شارلو، در فرآیند کشف این شهر یک تیم مشترک فرا‌نسوی-عربستانی همکاری داشت؛ آن‌ها توانستن ثابت کنند که دیوار‌ها و بارو‌های این شهر در واقع نشان‌دهنده یک زیستگاه سازمان‌یافته هستند. محققان می‌گویند این شهر بزرگ، که محل زندگی حدود ۵۰۰ نفر بوده، در حدود ۲۴۰۰ سال پیش از می‌لاد در آغاز عصر برنز ساخته شده است.
با این حال، حدود هزار سال پس از ساخت این شهر، ساکنان آن را رها کردند. شارلو می‌گوید هیچ‌کس نمی‌داند چرا. با این حال می‌دانیم که در زمانی که النطح ساخته شد، شهر‌هایی در منطقه شام در امتداد دریای مدی‌ترانه از سوریه تا اردن در حال پیشرفت بودند. از سوی دیگر، شمال غربی عربستان یک بیابان بی‌ثمر بود که عشایر بدوی تنها از آن عبور می‌کردند و به عنوان محل دفن اجساد استفاده می‌کردند.
محققان برای تعیین دقیق مکان حفاری از تصاویر هوایی بهره بردند. این تصاویر مسیر‌های شهر و پایه‌های خانه‌ها را به محققان نشان داد. آن‌ها پایه‌هایی را کشف کردند که به اندازه کافی قوی بودند تا برای ساخت خانه‌های یک یا دو طبقه مناسب باشند.
به طور کلی تصاویر یک شهر با مساحت ۲.۶ هکتاری با نزدیک به ۵۰ خانه را مشخص می‌کند؛ هر خانه نیز دیوار‌های مخصوص به خود داشت. مقبره‌های قبرستان این شهر حاوی سلاح‌های فلزی نظیر تبر و خنجر و سنگ‌هایی نظیر عقیق بود که نشان‌دهنده جامعه‌ای نسبتا پیشرفته است.
با این حال، النطح در مقایسه با شهر‌های بین‌النهرین یا مصر در آن دوره شهر کوچکی محسوب می‌شد. قطعا به زعم محققان، این شهر شواهدی دارد که گذر از زندگی عشایری به زندگی شهری را مشخص می‌کند.
یافته‌های محققان در ژورنال پی‌ال‌او‌اس وان (PLOS ONE) منتشر شده است.
