برای اولین بار محققان رابطه مستقیم بین تجمع چربی اضافی در ناحیه شکم و درد مزمن را شناسایی کرده‌اند
این تحقیق نشان می‌دهد که کاهش وزن و کاهش اندازه دور کمر می‌تواند در کاهش درد‌های اسکلتی-عضلانی موثر باشد که خبر امیدوارکننده‌ای برای مبتلاان به این درد‌ها محسوب می‌شود.
تیم محققان از دانشگاه‌های تاسمانی، استرالیای غربی و موناش داده‌های بیش از ۳۲ هزار نفر از بانک زیستی بریتانیا را که تحت اسکن ام‌آر‌آی از ناحیه شکم قرار گرفته بودند، بررسی کردند. هدف از این اسکن‌ها سنجش می‌زان تجمع چربی احشایی (چربی اطراف اعضای داخلی) و چربی زیرپوستی (چربی زیر پوست) بود. همچنین از شرکت‌کنندگان در مورد درد‌هایی در نواحی مختلف بدن مانند کمر، گردن، شانه‌ها، باسن، زانو‌ها یا کل بدن که حداقل سه ماه طول کشیده بودند، پرسش شده بود. برای ۶۳۸ نفر از این گروه، دو سال پس از آن مجددا اسکن ام‌آر‌آی و ارزیابی درد انجام گرفت.
نتایج حاصل نشان داد که هم چربی احشایی و هم چربی زیرپوستی به‌طور مستقیم با شیوع درد مزمن مرتبط هستند. برای بررسی دقیق‌تر، محققان از نسبتی به نام VAT استفاده کردند که می‌زان چربی احشایی و چربی زیرپوستی را با شدت درد مقایسه می‌کند. بر اساس این نسبت، زنان با افزایش چربی شکمی دچار درد‌های بیش‌تری می‌شدند. زنانی که چربی احشایی بیش‌تری داشتند، دو برابر دیگران نقاط درد در بدن خود را گزارش دادند. در زنانی که چربی زیرپوستی بیش‌تری داشتند، درد‌های مزمن تا ۶۰ درصد بیش‌تر بود. در مردان نیز درد‌های مزمن به می‌زان ۳۴ درصد با چربی احشایی و ۳۹ درصد با چربی زیرپوستی مرتبط بود.
محققان در این مطالعه بیان کردند چربی شکم به‌ویژه چربی احشایی با درد مزمن اسکلتی-عضلانی مرتبط است و نشان می‌دهد که تجمع چربی اضافی می‌تواند در شکل‌گیری درد‌های گسترده در بدن نقش داشته باشد. آن‌ها همچنین اشاره کردند که اثرات درد در زنان نسبت به مردان بیش‌تر است که می‌تواند ناشی از تفاوت‌های هورمونی و توزیع چربی در بدن باشد.
این تحقیق در مجله <a href="https://www.monash.edu/" منتشر شده و مستقیما به رابطه بین چربی شکم و درد مزمن می‌پردازد.
