محققان داده‌های شرکت‌کنندگان در مطالعه جامع اثرات بلندمدت کاهش مصرف انرژی (CALERIE) را که با حمایت موسسه ملی پیری (NIA) انجام شده تجزیه و تحلیل کردند. این پژوهش بررسی می‌کند که آیا محدودیت متوسط کالری می‌تواند فواید سلامتی مشاهده شده در مطالعات حیوانی را به انسان‌ها منتقل سازد. در طول دو سال، هدف کاهش ۲۵ درصدی کالری روزانه بود، اما بیش‌ترین می‌زان محقق شده کاهش ۱۲ درصدی بود که برای فعال‌سازی مسیرهای بیولوژیکی کلیدی در پیری سالم کافی بوده است.
لوئیجی فروچی، نویسنده مسئول و مدیر علمی موسسه ملی پیری، بیان کرد کاهش ۱۲ درصدی در دریافت کالری بسیار محدود است. این می‌زان کوچک کاهش کالری قابل انجام بوده و می‌تواند تفاوت قابل توجه‌ی در سلامت افراد ایجاد نماید.
بررسی‌های قبلی نشان داده بود که در سال اول مطالعه، افراد با محدودیت کالری به طور متوسط ۲۰ پوند وزن از دست دادند و توده عضلانی‌شان کاهش یافت، اما در سال دوم وزن خود را تثبیت کردند. با وجود از دست دادن توده عضلانی، شرکت‌کنندگان قدرت عضلانی خود را حفظ کردند که نشان‌دهنده بهبود نیروی ویژه عضله، یعنی نیروی تولید شده بر هر واحد توده عضلانی است.
برای مطالعه کنونی، دانشمدان از نمونه‌برداری‌های عضله ران شرکت‌کنندگان در مراحل آغازین، یک‌ساله و دو‌ساله استفاده کردند. آن‌ها آر‌ان‌ای پیام‌رسان را از نمونه‌های عضلانی جدا کرده، توالی پروتئین هر را تعیین و ژن‌های مرتبط را شناسایی نمودند.
تجزیه و تحلیل داده‌ها نشان داد که محدودیت کالری بر روی ژن‌های انسان تأثیر می‌گذارد که در موش‌ها و پرندگان غیر‌انسانی نیز موثر بوده‌اند. دریافت کالری کمتر، ژن‌های مسئول تولید انرژی و متابولیسم را تنظیم می‌کند و ژن‌های الت‌هابی را کاهش می‌دهد که منجر به کاهش الت‌هاب می‌شود.
فروچی افزود از آنجا که الت‌هاب و پیری به شدت با هم مرتبط‌اند، محدودیت کالری یک رویکرد قدرتمند برای پیشگیری از حالت پیش‌الت‌هابی است که در بسیاری از افراد مسن ایجاد می‌شود.
منبع سیناپرس
