رابطه بین خواب طولانی و خطر زوال عقل پس از سکته مغزی خفیف

رابطه بین خواب طولانی و خطر زوال عقل پس از سکته مغزی خفیف, تحقیقات جدید نشان میدهد که گذاشتن زمان بیش از حد در رختخواب و دشواری در آغاز خواب میتواند نشانهای از سلامت نامطلوب مغز در افرادی باشد که سکته مغزی خفیف یا حمله ایسکمیک گذرا (TIA) را تجربه کردهاند.

یافتههای مطالعه ادینبورگ و هنگکنگ دکتر جوانا واردلاو، محقق ارشد دانشگاه ادینبورگ، در تحلیلی بر روی ۴۲۲ بیمار طی یک تا سه ماه پس از وقوع سکته خفیف، الگوهای خواب، اسکنهای مغزی و عملکرد شناختی شرکتکنندگان را ارزیابی کرد. نتایج منتشر شده در بهداشت نیوز حاکی از آن است که بیماران با زمان خواب طولانیتر و کارایی خواب پایینتر، نمرات ضعیفتری در تستهای حافظه و تفکر کسب کردهاند.

تغییرات ساختاری در مغز تصاویر مغزی این افراد افزایش هیپراینتنسیتههای ماده سفید را آشکار کرد؛ یعنی نواحیای از بافت سفید مغز که دچار آسیب شدهاند. همچنین شواهدی از صدمه به رگهای خونی ریز و ریز خونریزیهای مغزی در این گروه مشاهده شد.

خواب آشفته یک نشانگر هشداردهنده دکتر واردلاو تأکید میکند که در حالی که کمخوابی به عنوان عامل خطر شناخته شده است، اثرات خواب بیش از حد و ماندن طولانی در رختخواب برای جبران کمخوابی کمتر مورد توجه قرار گرفته است.

او میافزاید خواب آشفته میتواند نشانهای از سلامت نامطلوب مغز باشد که نیازمند بررسی دقیقتر است. نیاز به تحقیقات بیشتر محققان بر ضرورت انجام مطالعات گستردهتر برای تایید این نتایج و بررسی اینکه آیا بهبود بهداشت خواب میتواند اثرات مخرب را در بیماران پسا-سکته معکوس کند، تأکید دارند. درک دقیق مکانیسمهای این ارتباط میتواند راهکارهای پیشگیرانه جدیدی برای حفظ سلامت مغزی فراهم آورد.