نقش واکنشهای ایمنی در بروز بیماری پارکینسون پروتئین و تفاوتهای جنسی, بیماری پارکینسون به عنوان دومین شایعترین اختلال تخریبکننده سیستم عصبی در جهان شناخته میشود که در حال حاضر بین ۴ تا ۶ میلیون نفر را درگیر کرده است. پیشبینیها حاکی است تا سال ۲۰۴۰ این آمار به نزدیک ۱۲ میلیون نفر برسد.
اگرچه عوامل ژنتیکی و محیطی در پیریزی این بیماری نقش دارند، اما تحقیقات جدید جنبههای ناشناختهای از مکانیسمهای مولد آن را آشکار کردهاند. پروتئین و عملکرد محافظتی در میتوکندری پروتئین (کیناز ناشی از PTEN) یک پروتئین میتوکندری است که در شرایط طبیعی از سلولها در برابر استرس و اختلال عملکرد میتوکندری محافظت میکند.
T ) در بدن برخی بیماران، پروتئین را روی سطح نورونها تشخیص داده و آنها را هدف حملات ایمنی قرار میدهند.
این فرآیند منجر به التهاب مزمن و مرگ تدریجی سلولهای مغزی میشود که علائم پارکینسون را تشدید میکند. تفاوتهای جنسی در شدت واکنش ایمنی تحقیقات منتشرشده در مجلات معتبر پزشکی بیانگر تفاوت چشمگیر در پاسخ ایمنی مردان و زنان است. مردان مبتلا به پارکینسون افزایش ۶ برابری در تعداد سلولهای تی واکنشگرا به نشان دادند، در حالی که این افزایش در زنان تنها ۰.۷ برابر بود.
) برای تشخیص زودهنگام پارکینسون در افراد در معرض خطر مورد استفاده قرار گیرد.
آخرین مطالب
- بازدید رئیسجمهور از دستاوردهای فناورانه کاراشاب در کنفرانس ملی مخابرات ۱۴۰۴
- یوتوب قابلیت ترقی کیفیت ویدیو با هوش مصنوعی را به اپلیکیشن تلویزیون اضافه کرد
- بهترین و احساسیترین انیمههای غمانگیز؛ ۱۰ اثر ماندگار برای اشکریزی
- قابلیت را به اضافه کرد؛ ساخت آواتار شخصی برای ویدیوهای هوش مصنوعی
- تأثیر مشکلات مالی والدین بر مهارتهای اجتماعی کودکان؛ نتایج یک تحقیق طولی
علاوه بر، پروتئین آلفا سینوکلئین نیز هدف دیگری از حملات خودایمنی در این بیماری است. درک کامل این مکانیسمها راه را برای توسعه درمانهایی باز میکند که بتوانند واکنشهای ایمنی مضر را مسدود کرده و پیشرفت بیماری را کند کنند. آینده تحقیقات و رویکردهای جامع علمیان تأکید میکنند که برای درک کامل بیماری، ضروری است تحلیلهای جهانی با در نظر گرفتن تمام آنتیژنهای احتمالی، شدت بیماری، زمان آغاز و تفاوتهای جنسی انجام شود.
این رویکرد جامع میتواند به کشف اهداف درمانی جدید و استراتژیهای پیشگیری موثرتر منجر گردد.
