وراثت بیماری آلزایمر از پدر خطر تجمع پروتئین تاو در مغز فرزندان چقدر است؟, یک مطالعه جدید و پیشگامانه نتایجی شگفتانگیز درباره الگوی انتقال ریسک ژنتیکی بیماری آلزایمر منتشر کرده است. برخلاف باور رایج که تاکید بر نقش مادری داشت، این پژوهش نشان میدهد داشتن پدری مبتلا به آلزایمر، احتمال تجمع سمی پروتئین تاو در مغز فرزندان را به شدت افزایش میدهد. پدر یا مادر؟ کدامیک نقش مهمتری در انتقال ریسک آلزایمر دارد؟
در طول سالها، محققان معتقد بودند که وراثت استعداد ابتلا به آلزایمر عمدتاً از سمت مادر به فرزندان منتقل میشود. با این حال، تیم تحقیقاتی دانشگاه مکگیل کانادا با رهبری سیلویا ویلنوو، با بررسی دادههای ۲۴۳ داوطلب با سابقه خانوادگی این بیماری، نتایجی مخالف این فرضیه به دست آوردند.
رابطه مستقیم بین سابقه پدری و گسترش پروتئین تاو تحلیل نتایج نشان داد که افرادی که پدرشان سابقه آلزایمر داشتهاند، میزان قابلتوجهی بیشتر از پروتئین تاو در ساختارهای مغزی خود را تجربه میکنند. تجمع غیرطبیعی این پروتئین یکی از نشانههای بیولوژیکی اصلی و پیشازبالینی پیشرفت زوال عقل نوع آلزایمر محسوب میشود.
ویلنوو بیان کرد مشاهده حساسیت بالای افراد با پدری مبتلا در برابر گسترش تاو، برای ما غیرمنتظره بود، چرا که انتظار داشتیم تغییرات مغزی در فرزندان مادران مبتلا واضحتر باشد. تأثیر مضاعف بر شدت افت شناختی یافته حیاتی دیگر این پژوهش، همپوشانی دو عامل خطر بود.
ر، ۷۱ نفر در طول دوره پیگیری به این مرحله اولیه بیماری رسیدند.
این موضوع نشاندهنده آن است که وراثت پدری نه تنها تجمع تاو را تسریع میکند، بلکه روال بالینی بیماری را نیز وخیمتر میسازد. تفاوت جنسیتی در تجمع تاو؛ زنان در معرض خطر بیشتر محققان همچنین به یک الگو جنسیتی مهم اشاره کردند. بر اساس دادهها، زنان به طور کلی میزان بیشتری از پروتئین تاو در مغز خود تجمع میدهند.
این یافتن میتواند بخشی از دلیل شیوع بالاتر بیماری آلزایمر در زنان را توضیح دهد و ضرورت توجه به تفاوتهای بیولوژیکی جنسیتی در طراحی درمانها و پیشگیریهای آینده را دوچندان میکند. نتیجهگیری بازتعریف استراتژیهای پیشگیری و تشخیص زودرس این کشف علمی، درک ما از ژنتیک آلزایمر را دگرگون کرده و تأکید میکند که سوابق پزشکی پدری نباید در ارزیابی ریسک فردی نادیده گرفته شود.
شناخت دقیقتر مکانیسمهای انتقال ریسک از سمت پدر، میتواند به توسعه بیومارکرهای دقیقتر برای تشخیص زودرس و تدوین برنامههای پیشگیری شخصیسازی شده منجر شود.
