تأثیر رژیم فستینگ بر پانکراس نوجوانان: خطر کاهش تولید انسولین

تأثیر رژیم فستینگ بر پانکراس نوجوانان خطر کاهش تولید انسولین, رژیم فستینگ یا روزهداری متناوب در سالهای اخیر به عنوان روشی محبوب برای کاهش وزن، بهبود متابولیسم و پیشگیری از بیماریهای قلبی-عروقی شناخته شده است. با این حال، نتایج یک مطالعه جدید در آلمان هشدار میدهد که این الگوی تغذیه برای تمام گروههای سنی بیخطر نیست.
بررسی علمی در موشهای با سنیهای مختلف پژوهشگران دانشگاه فنی مونیخ (TUM)، بیمارستان دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان و مؤسسه هلمهولتز مونیخ، تأثیر فستینگ مداوم را در طول ده هفته بر روی سه گروه موش (نوجوان، بالغ و سالمند) ارزیابی کردند. موشها با الگوی یک روز روزهداری و دو روز تغذیه آزاد آزمایش شدند.
ولین تحلیلهای پانکراس موشهای نوجوان پس از ده هفته فستینگ، اختلال قابلتوجهی در عملکرد سلولهای بتا کرد.
این سلولها مسئولیت تولید انسولین را بر عهده دارند و نارسایی آنها مستقیماً با خطر دیابت و اختلالهای متابولیک مرتبط است.
امنیت فستینگ است این مطالعه تأکید میکند که پاسخ فیزیولوژیک به فستینگ به شدت به سن وابسته است.
در حالی که بزرگسالان میتوانند از مزایای متابولیک آن بهرهمند شوند، در دوران نوجوانی که رشد و تکامل پانکراس در اوج است، محدودیت کالری طولانیمدت میتواند فرآیند مادون پیشروی سلولهای بتا را مختل کند. بنابراین، پیش از آغاز فستینگ در نوجوانان، مشاوره با متخصص تغذیه و پزشک ضروری است.




