سلامتی

تأثیر زمان مصرف صبحانه بر طول عمر و سلامت سالمندان؛ یافته‌های جدید مطالعه

یک مطالعه جدید از سوی محققان دانشگاه ماساچوست جنرال بریگام نشان می‌دهد که زمان صرف صبحانه در سنین میانسالی و پیری می‌تواند به عنوان یک نشانگر مهم از وضعیت کلی سلامت و پیش‌بینی خطر مرگ و میر عمل کند. این تحقیق که در مجله نیچر (Nature) منتشر شده، داده‌های ۲۹۴۵ بزرگسال با بازه سنی ۴۲ تا ۹۴ سال را در طول سال‌های ۱۹۸۳ تا ۲۰۱۷ بررسی کرده است.

چرا تمرکز بر روی بزرگسالان؟

دکتر حسن دشتی، نویسنده اصلی مطالعه و متخصص تغذیه و زیست‌شناس، توضیح می‌دهد: «تا به امروز درک محدودی از نحوه تغییر برنامه‌های غذایی در سنین بالا و ارتباط آن با طول عمر داشتیم.» اگرچه شعار «صبحانه مهم‌ترین وعده روز است» دهه‌ها تبلیغ شده، اما بیشتر پژوهش‌های پیشین بر کودکان و جوانان متمرکز بوده و گروه سنی سالمندان در تحقیقات تغذیه نادیده گرفته شده‌اند.

نتایج کلیدی: دیر صبحانه خوردن و افزایش خطر مراقبت

محققان با مدل‌سازی آماری پیشرفته متوجه شدند که افراد مسن‌تر به دلایل متنوع — از ناتوانی‌های بدنی گرفته تا مشکلات دهان و دندان — تمایل دارند صبحانه را دیرتر بخورند، ناهار و شام را هم به تأخیر بیندازند و مجموعاً زمان کمتری را به غذا خوردن اختصاص دهند. تحلیل‌ها نشان داد:

  • دیر خوردن صبحانه با شیوع بالاتر بیماری‌های جسمی و روانی، هم‌روزی چندین بیماری (مالتی‌موربیدیتی) و افزایش معنادار خطر مرگ و میر در طول دوره پیگیری مرتبط بود.
  • افراد دارای استعداد ژنتیکی برای «شب‌بیداری» (کرونوتیپ شبانه) به طور طبیعی غذاها را در ساعات دیرتر مصرف می‌کردند، اما این ویژگی ژنتیکی به خودی‌همی با خطر سلامتی اضافه همراه نبود.
  • تغییرات در زمان ناهار و شام ارتباط آماری قابل‌توجهی با نتایج سلامتی نشان نداد.

مکانیزم‌های محتمل و کاربرد بالینی

تحول در الگوی زمانی وعده‌ها می‌تواند انعکاس فرآیندهای پایه‌ای پیری و افت سلامت باشد، نه صرفاً یک ترجیح سبک زندگی. به تعبیر دکتر دشتی: «تغییر در زمان صبحانه می‌تواند یک نشانگر آسان‌قابل‌پایش از وضعیت کلی سلامت سالمند باشد.» پزشکان و مراقبین می‌توانند با رصد این تغییر، مشکلات پنهان جسمی یا روانی را زودتر شناسایی و مداخله کنند.

توصیه‌های عملی برای پیری سالم

تحقیق تأکید می‌کند که تشویق سالمندان به حفظ برنامه غذایی منظم و زودهنگام — به‌ویژه صبحانه — می‌تواند جزء استراتژی‌های گسترده‌تر ارتقای طول عمر سالم باشد. تنظیم ساعت بیولوژیک با غذاهای اولیه روز، همگامی ریتم‌های سارکادیان را تقویت و عملکرد متابولیک را بهبود می‌بخشد.

محدودیت‌های مطالعه

مانند هر پژوهش مشاهداتی، این مطالعه هم محدودیت‌هایی دارد: تنوع روزانه و حذف وعده‌ها بررسی نشده، محتوای ماکرو و میکرونوتریент‌های وعده‌ها ارزیابی نگردیده، شاخص‌های فعالیت بدنی در مدل‌ها گنجانده نشده و داده‌های غذایی بر پایه خودگزارش شرکت‌کنندگان است که می‌تواند بازخاطر ناقص باشد.

منبع: ایسنا

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا