استرس کودکی و کاهش حجم مغز در بزرگسالی یافتههای جدید پژوهش شاریته برلین, تحقیقات جدید دانشگاه شاریته برلین نشان میدهد که تجربه استرسهای شدید در دوران کودکی میتواند با کاهش حجم مغز و تسریع فرآیند پیری مغزی در سالهای بعد زندگی مرتبط باشد. این مطالعه که نتایج آن در مجله معتبر منتشر شده، بر روی ۱۷۹ زن در بازه سنی ۳۰ تا ۶۰ سال انجام گرفته است. چرا تمرکز بر روی زنان؟
دانشمندان به دلیل حساسیت بیشتر زنان در برابر بیماریهای عصبی-تکاملی، این گروه را برای بررسی انتخاب کرده بودند.
لهای پیش از بلوغ را در شرکتکنندگان ارزیابی کردیم. روششناسی مطالعه از خونگیری تا تصویربرداری مغز برای درک مکانیسمهای زیستی، تیم تحقیقاتی نمونههای خون را با تکنولوژیهای پیشرفته برای شناسایی نشانگرهای التهاب عصبی و آسیب سلولی بررسی کرد.
علاوه بر این، تمام شرکتکنندگان تحت تصویربرداری مغزی (MRI) و تستهای استاندارد شناختی قرار گرفتند تا حجم مغز و عملکرد ذهنی آنها به دقت سنجیده شود. انواع استرسهای کودکی با تأثیر مخرب نتایج نشان داد که طیف وسیعی از تجربیات بد کودکی شامل سوءاستفاده جسمی یا روانی، غفلت والدین، خشونت خانگی، اعتیاد در خانواده، جرایم خانوادگی و از دست دادن والدین، همگی با التهاب عصبی و تخریب سریعتر نورونها در بزرگسالی همبستگی معنیداری دارند.
یا دمانس نیست.
مغز انسان قابلیت انعطافپذیری بالایی دارد و بسیاری از افراد با وجود تجربیات سخت کودکی، توانایی سازگاری و پیشگیری از عواقب طولانیمدت را از خود نشان میدهند. شناخت این مکانیسمها میتواند راهگشای توسعه استراتژیهای پیشگیری و درمانی در آینده باشد.
