اروتومانیا (خودمعشوقپنداری) علائم، انواع و روشهای درمان, اروتومانیا یا خودمعشوقپنداری نوعی اختلال هذیانی است که در آن فرد بهطور توهمی و بدون هیچگونه مدرک، معتقد است شخصی مشهور یا آشنای خود عاشق او شده است. این باور با واقعیت تضاد دارد و فرد را به رفتارهای وسواسگونه، تعقیب و تماس مکرر میکشاند. پیشینی این اختلال در زنان سه برابر مردان است و معمولاً در میانسالی آغاز میشود.
تفاوت با شیفتگی عادی برخلاف شیفتگی احساسی که کوتاهمدت و طبیعی است، اروتومانیا با نادیدهگرفتن شواهد عینی و انکار بیعلاقگی طرف مقابل همراه است. مبتلایان اغلب عزتنفس پایینی دارند، انزواطلب هستند و شبکههای اجتماعی میتواند توهمات را تشدید کند. علائم اصلی احساسی حس تنهایی، پوچی، شرم، حسادت، سوءظن و عدم پذیرش جواب منفی.
رفتاری عصبانیت از مخالفان، صرف زمان برای اثبات توهم، رمزگشایی پیامهای پنهان، تعقیب، تماس مکرر و رفتارهای پرخاشگرانه. انواع اروتومانیا اولیه بدون بیماری روانی دیگر، آغاز ناگهانی، مزمن و مقاوم در برابر درمان. ثانویه ناشی از اختلالاتی چون اسکیزوفرنی، دوقطبی، تومور مغز یا اعتیاد؛ با علائم متناوب و پاسخ بهتر به درمان.
تشخیص و درمان تشخیص بر اساس مصاحبه بالینی و معیارهای (هذیان حداقل یک ماه، عدم اسکیزوفرنی، حفظ عملکرد نسبی) انجام میشود.
اگرچه درمان قطعی وجود ندارد، اما ترکیب دارو و رواندرمانی میتواند علائم را مهار و کیفیت زندگی را بهبود بخشد.
